Maritieme Kunst

Maritieme kunst van Willem Johan Hoendervanger

uit 2008 tot 2023 (klik op de afbeelding om het werk groter te bekijken)
stuur een bericht

Caronia

2023

Deze aquarel toont Caronia bij de Cunard-pier in New York. Het stond al een tijdje op de to do lijst. Het was erg leuk om dit schilderij te maken, vooral de 4 tinten groen. Ik hoop haar in al haar waardigheid te hebben vastgelegd. © W.J.Hoendervanger     

Sten Bothnia

2023

De Westerschelde is en blijft een favoriet onderwerp voor mij als maritiem kunstenaar. De diverse weersomstandigheden en vele schepen maken het tot een dankbaar en vooral levendig onderwerp. Op dit schilderij is de chemicaliëntanker Sten Bothnia te zien met op de achtergrond een feeder (containerschip). Rode schepen met een grijze lucht zorgen altijd voor een mooi contrast.  © W.J.Hoendervanger     

Midsland

2022

De Midsland van rederij Doeken was voor veel mensen een iconische veerboot met ontelbare (vakantie) herinneringen. Ik heb een zogenaamd zijaanzicht schilderij gemaakt van deze 'grand old lady'. Het werk - een aquarel - is levendig geworden door het aanbrengen van roest en schaduw.  © W.J.Hoendervanger 

VLI-25 Cindy

2022

De VLI-25 Cindy van Fa. L. de Nooijer en Zonen is een zogenaamde boomkorkotter. Dit is een visserschip met een aanzienlijk aantal PK's die twee sleepnetten over de bodem van de zee sleept. Deze manier van vissen heet boomkorvisserij. Pulskorvisserij was tot voor kort een (duurzamer) alternatief voor boomkorvisserij. De bodem van de zee wordt met deze methode niet omgeploegd (er sleept dus niets over de bodem) maar voorzien van elektrische stroomstootjes, dit heeft tot gevolg dat de vissen opgeschrikt worden en in de netten terecht komen. Echter in 2019 heeft de Europese Unie de pulskorvisserij verboden. Dit heeft tot gevolg dat de vissers weer op de oude boomkorvisserij moesten overstappen. Voor veel vissers is dit niet meer renddabel omdat deze manier van vissen veel brandstof kost, de stijgende brandstofprijzen door de oorlog in Oekranïe zijn hier debet aan. Ook de diverse windmolenparken op de Noordzee maken dat er steeds minder visgronden zijn. Anti-visserijorganisaties en NGO's zorgen voor een aanhoudende neagtieve publiciteit met wellicht een totaal verbod op het vissen met sleepnetten over de zeebodem als gevolg. Inmiddels gaan steeds meer kotters naar de sloop en is de Nederlandse visserijvloot in rap tempo aan het inkrimpen.  © W.J.Hoendervanger 

Friesland

2021

Op deze aquarel is de 'nieuwe' veerboot Friesland (1989) van rederij Doeksen te zien op weg naar Terschelling. Op de achtergrong zijn wegtrekkende buien te zien die mooi oplichten in het namiddag licht. Dit werk is op het moment van schrijven te koop en zal menig Waddenzee liefhebber aanspreken.  © W.J.Hoendervanger 

Friesland (1956)

2021

Dit schilderij is een zogenaamd zijaanzicht-schilderij. Ik ben deze serie een paar jaar geleden begonnen. De 'Koningin van de Waddenzee' mocht uiteraard niet ontbreken. De Friesland is alweer het derde werk in deze serie. Het schilderij van de Friesland is 30 x 63 cm en is een aqauarel op 300 grams papier. Deze schilderijen zijn technisch maar bovenal levendig door het aanbrengen van schaduw en licht.  © W.J.Hoendervanger 

Vava II

2021

Het superyacht Vava II (2009) was begin 2015 op bezoek was bij Amels in Vlissingen voor een onderhoudsperiode. Ik heb het schip op deze tekening vastgelegd tijdens een proefvaart op de Westerschelde. Het superjacht is ver uit haar natuurlijke habitat van tropische oorden en azuurblauwe zeeën. Juist die enorme tegenstelling inspireerde mij tot het maken van deze potloodtekening. Dit wordt versterkt doordat ik op de achtergrond een tanker heb getekend; een typische Westerschelde beeld. Op deze bewolkte dag heeft de zon net een gaatje gevonden en weerkaatst de rimpeling van het water op de scheepshuid van het jacht. Op de achtergrond is de kustlijn van Zeeuws-Vlaanderen te zien.  © W.J.Hoendervanger 

Mari Jone

2016

Mari Jone. Het schilderij van de Mari Jone maakte onderdeel uit van een opdracht van de rederij Waterfront Shipping uit Vancouver, Canada. De Mari Jone en haar zusterschepen waren de eerste tankers in de wereld die voeren op Methanol. Methanol is een bioloisch afbreekbare schoon brandende scheepsbrandstof die de uitstoot aanzienlijk vermindert. Om dit feit te benadrukken is op de scheepsflanken 'Powered by Methanol' te lezen.   © W.J.Hoendervanger 

VOS Pace

2016


Het meest in het oog springend aan dit schip is dat het een zogenaamde X-Bow heeft, in het Nederlands ook wel 'Potvisboeg' genoemd. Het is eigenlijk een omgekeerde traditionele  voorsteven. Deze specifieke boegvorm heeft als belangrijkste voordeel dat het de impact van de boeg op het water vermindert. Hierdoor is het schip minder gevoelig in zware weersomstandigheden. Tevens zorgt de X-Bow ervoor dat er minder sprake is van trillingen en geluid in het schip. De VOS Pace (2015) heeft als hoofdtaak het bevoorraden van olieplatforms in de Noordzee. Op het schilderij zien we het schip de indrukwekkende haven van Valletta op Malta binnenlopen. Ze is hier te zien op haar maiden voyage van de nieuwbouwwerf in China naar Europa. © W.J.Hoendervanger 

Agnes

2010


Een bezoek aan de Rotterdamse Parkkade staat altijd garant voor het zien van een verscheidenheid aan schepen. Zo ook op deze grijze winterdag. De kustvaarder Agnes (1978) is een product van de Noord-Nederlandse scheepswerf Barkmeijer Stroobos. Het schip behoorde, voordat ze Agnes ging heten, tot de vloot van rederij Holwerda. Vaak was de Parkkade ook het vertrekpunt voor de proefvaart van nieuw opgeleverde Nederlandse vrachtschepen. Rechts op de tekening is het ventilatiegebouw van de Maastunnel te zien. Dit is de oudste afgezonken tunnel in Nederland geschikt voor auto's en voetgangers. Deze vormt de verbinding tussen de Noord- en Zuidoever van de Maas. De Maastunnel wordt ook wel ’de langste badkamer van Nederland’ genoemd vanwege de 800.000 tegeltjes die zijn gebruikt.  © W.J.Hoendervanger     

Amstelland

2010

Op dit olieverfschilderij zien we de Amstelland (1962) varend op de Paraná rivier in Argentinië. De volledige titel van het schilderij luidt: MV Amstelland – steaming up river to San Nicolas. 1976. Doordat ik het schip vanuit een vogelvluchtperspectief heb geschilderd, zie je goed de uitgestrektheid van het landschap rondom de Paraná rivier. De troebele kleur van het water combineert uitstekend met de bruin/gele kleur van het schip en de helder blauwe lucht. In mijn optiek is de Amstelland het ultieme eindresultaat van een fraai gelijnd Nederlands vrachtschip uit de jaren zestig van de vorige eeuw. © W.J.Hoendervanger 

Bremen

2009

Op het schilderij zien we het passagiersschip Bremen (1939) in New York tegen het einde van haar carrière. Ongeveer 30 jaar eerder was de Franse Compagnie de Navigation Sud-Atlantique van plan het, toen Pasteur geheten schip, in de vaart te brengen. Door de Tweede Wereldoorlog kwam het schip niet in de vaart op de lijndienst naar Zuid-Amerika, maar als troepentransportschip in dienst van de geallieerden. In 1957 werd het Franse schip verkocht aan de Norddeutscher Lloyd, die haar inzette op de lijndienst tussen Bremerhaven en New York. Mensen verkozen steeds vaker het snellere vliegtuig in plaats van het traditionele passagiersschip. Dit had als gevolg dat de Bremen in 1971 werd verkocht aan de Chandris Line waar het schip tot 1974 dienst ging doen als cruiseschip. Na een tijd te zijn opgelegd en als accomodatieschip dienst te hebben gedaan, verkoos de voormalige Bremen in 1980 de zeebodem boven het Taiwainese sloopstrand. © W.J.Hoendervanger   

Statendam

2009


Op een zonovergoten ochtend meert de Statendam (1957) af aan Pier 35s in San Francisco. Het schip is bezig met een cruise langs de Amerikaanse westkust in de jaren zestig. Op de voorgrond zien we de Miki-Miki-sleepboot Sea Lark, van de zogenaamde Miki-klasse. Bijzonder aan deze slepers was de volledig houten romp. De Statendam had de 'pech' al vanaf de bouw te worden overschaduwd door het s.s.Rotterdam, het nieuwe en grote(re) vlaggenschip van de Holland America Line. Daardoor heeft ze niet de waardering gekregen die ze eigenlijk verdiend zou hebben. Tot op heden is er ook nog geen enkel boek verschenen over dit schip. De Statendam heeft in al haar bescheidenheid meegeholpen aan de belangrijke eerste stappen tot de transformatie van de Holland America Line tot een echte cruiserederij.  © W.J.Hoendervanger   

Willem Ruys

2009

Toen in 1938 de Willem Ruys werd besteld door de Rotterdamsche Lloyd, kon niemand vermoeden dat het schip pas in 1946 te water zou worden gelaten. De gehele oorlog lag het schip in Vlissingen op de helling van De Schelde. Wonder boven wonder is het schip, ondanks de vele bombardementen op Vlissingen, slechts relatief licht beschadigd uit de oorlog gekomen. Na de bevrijding zorgden de zoetwaterinstallaties van de Willem Ruys voor schoon drinkwater. Als gevolg van de inundatie van Walcheren werden de sloepen van de Willem Ruys ingezet voor vervoer over water. De Willem Ruys voer op Nederlandsch-Indië en werd later in haar loopbaan meer en meer ingezet als cruiseschip. In 1965 werd het schip verkocht aan het Italiaanse Flotta Lauro. In 1993 kwam de Achille Lauro op weg van Antwerpen naar zee, nog één keer afscheid nemen van Vlissingen. Anderhalf jaar later brandde het schip voor de kust van Somalië uit en zonk.  © W.J.Hoendervanger   

Nieuw Amsterdam

2008

De Nieuw Amsterdam wordt tot en met de dag van vandaag beschouwd als het mooiste passagiersschip ooit gebouwd in Nederland. Het was met recht de trots van de Nederlandse Koopvaardij. In alle opzichten was het schip een klassieke liner uit de gouden eeuw van de Transatlantische lijnvaart. Ze kon met recht worden geplaatst in het rijtje van iconische schepen als Normandie, Queen Mary, Rex, Europa en Bremen. Toch kwam in 1974, mede door de oliecrisis een einde aan de carrière van dit beroemde schip bij de sloper in Taiwan. Op het schilderij ligt achter The Darling of the Dutch de Ryndam. Het Heen en Weer-bootje Neeltje Jorina steekt de Maas over tussen Katendrecht en de Veerhaven.  © W.J.Hoendervanger